یکى از مهمّترین اعمال و عباداتِ امشب، زیارت حضرت امام حسین علیه السلام است. روایتى در همین باره هست که من به عنوان یادگارى خدمتتان عرض میکنم تا هر وقت یادتان آمد برایم طلب آمرزش نمایید.
امام حسین علیه السلام باب اللَّه است و انسان باید در طول شبانه روز، ولو یک مرتبه ولو با یک سلام، آن حضرت را زیارت کند. در کتاب وسائل الشیعه درباره فضیلت زیارت در شب نیمه شعبان روایات متعددى هست ولى حدیثى از على بن الحسین علیه السلام وارد شده که بسیار زیباست، مىفرماید: «من أحبّ أن یصافحه مأه الف نبى و اربعه و عشرون الف نبىّ فلیزر الحسین علیه السلام لیله النصف من شعبان. فانّ الملائکه و ارواح النبیّین یستأذنون اللَّه فى زیارته؛ فیؤذن لهم»؛ یعنى هر کس مىخواهد صد و بیست و چهار هزار پیامبر با او مصافحه کنند و دست بدهند، در شب نیمه شعبان، به زیارت امام حسین علیه السلام برود. در این شب تمام ملائکه – که شمارشان از حساب بیرون است – از خداوند رخصت میگیرند که به زیارت امام حسین بروند و خداوند هم به آنها اجازه میدهد.
سپس میفرماید: «فطوبى لمن صافحهم و صافحوه» یعنى خوشا به حال کسانى که با انبیا و ملائکه مصافحه میکنند.
واقعاً تصور چنین شبى با چنین خصوصیتى خیلى لذتبخش است چه برسد این که واقعاً چنین شود.
بنازم به بزم محبّت که آنجا
گدایى و شاهى برابر نشینند
سرّ زیارت حضرت امام حسین علیه السلام در نیمه شعبان
نکته اى در این روایت هست که بد نیست به آن اشاره کنم و آن این که چرا در شب ولادت امام زمان تنها زیارت امام حسین وارد شده و نگفته اند که اشخاص به زیارت سایر ائمّه بروند؟ نکتهاش این است که امام زمان علیه السلام طالب دم است، طالب ثارات است، منتقم است. شاید نکته اش این باشد که دوستان و شیعیان حضرت خدمت امام حسین علیه السلام برسند و به آن حضرت بگویند: یا بن رسول اللَّه! چشم شما روشن! طالب خون شما و منتقم شما آمد.
کتاب شوق وصال جلد 2 صفحه 928- تالیف آیت الله صافی (ره) – تحقیق و نشر موسسه فرهنگی صاحب الامر(عج)
