مجراى تفکّر باید از امور دینى خارج نباشد و امور دینى هم از این سه موضوع، یعنى عقاید، اخلاقیّات و اعمال، بیرون نیست. انسان باید در امور اعتقادى تفکّر بکند و با تفکّر صحیح، بینش اعتقادى صحیح پیدا کند. همینطور باید در نظام اخلاقى که همان جمال باطن و صفات باطنى روح است تفکّر کند و بیندیشد که روحش باید چه چیزهایى داشته باشد و چه صفاتى خوب است تا به آنها متّصف باشد، و چه صفاتى بد است که به آنها متّصف نباشد، و این که الان به آن صفات خوب متّصف است یا نیست؟ اگرنیست چگونه باید متّصف بشود؟ همینطور تفکّر در نظام عملى که چهکارى خوب است و چه کارى بد است؟ چه کارى خدا پسند است و چه کارىشیطان پسند؟ اگر این کار خوب است آیا من آن را انجام مى دهم یانه؟ اگرانجام نمى دهم چرا انجام نمى دهم؟ چرا در فکر انجام آن نیستم؟
کتاب شوق وصال جلد ۲ صفحه۱۰16- تالیف آیت الله صافی (ره) – تحقیق و نشر موسسه فرهنگی صاحب الامر(عج)
